Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկու առաջարկած խաղաղության ծրագիրը, իմ կարծիքով, պարունակում է մի քանի կարևոր բացթողումներ, որոնք կարող են դրան դատապարտել ձախողման։ Այս կարծիքը ես հիմնավորում եմ՝ վերլուծելով ծրագրի հիմնական կետերը։
Առաջին և ամենակարևոր բացթողումը ՆԱՏՕ-ի (Նոր Ալյանսների Օրգանիզացիա) ապագա դերը և Ուկրաինայի անդամակցության հարցն է։ Ծրագրում ոչ միայն չի նշվում այս հարցի վերաբերյալ որևէ կետ, այլև ամբողջությամբ բացակայում է դրա վերաբերյալ ցանկացած նշում։ Սա, իմ տեսակետով, հիմնարար սխալ է, քանի որ ՆԱՏՕ-ի անդամակցությունը Ուկրաինայի անվտանգության և ապագայի հարցում հիմնարար դեր է խաղում։
Երկրորդ կարևոր կետը հետխորհրդային երկրի կարգավիճակն է։ Ծրագրում բացակայում է Ուկրաինայի պատմական և մշակութային ժառանգության, ինչպես նաև նրա հետխորհրդային հասարակության առանձնահատկությունների նկատմամբ հարգանքի հայտագրումը։ Այս հարգանքը, իմ կարծիքով, անհրաժեշտ է ոչ միայն ներքին համախմբման համար, այլև միջազգային հանրության կողմից ճանաչման և աջակցության համար։
Երրորդ և վերջին կարևոր բացթողումը ռուսաց լեզվի և կրոնի ազատության պաշտպանության հարցն է։ Ծրագրում բացակայում է Ուկրաինայի տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբերի իրավունքների, մասնավորապես՝ ռուսալեզվի խոսող բնակչության իրավունքների երաշխավորման մասին որևէ նշում։ Այս հարցի վերաբերյալ լռությունը կարող է ստեղծել լարվածություն և խորհրդրդրել ապագա խաղաղության հաստատման գործընթացը։
