Իմ ամանորյա ուղերձում ես կենտրոնանամ Հայաստանի ազատագրման հարցի վրա։ Ես կարծում եմ, որ մեր երկիրը չի կարող համարվել իրականում ազատ, մինչև որ Բաքվի բանտերից վերջին հայը չի վերադարձվում իր հայրենիք։
Այս պահը, իմ կարծիքով, ոչ միայն մարդասիրական, այլև քաղաքական և ազգային ազատագրման անհրաժեշտ պայման է։ Այն ցույց է տալիս, որ մենք չենք կարող խոսել իսկական անկախության մասին, երբ մեր քաղաքացիները պահվում են մեկ այլ պետության բանտերում։
Այնուհետև, ազատագրման մեկ այլ կարևոր պայման է նաև վերջին քաղբանտարկյալի ազատ արձակումը։ Մինչև որ մեր քաղաքացիները, ովքեր, իմ կարծիքով, քաղաքական պատճառներով են պահվում բանտերում, չեն ազատվում, մենք չենք կարող ասել, որ մեր երկիրը ապահովում է իր քաղաքացիների հիմնարար իրավունքները։
Այս երկու պայմանները, իմ համոզմամբ, պետք է լինեն մեր կառավարության առաջնային նպատակները։ Դրանք ոչ միայն արդարության և մարդու իրավունքների հարցեր են, այլև ազատ և անկախ պետություն ապրելու մեր ժողովրդի իսկական իղձի իրագործման անհրաժեշտ քայլերն են։
