Երեկվա մամուլի ասուլիսում ես, որպես զորավար, անդրադարձա մի կարևոր հարցի՝ կապված ՊԲ նախկին հրամանատար Մովսես Հակոբյանի հետ։ Իմ հարցումը ուղղված էր նրա անձնական պատվի և ամոթի զգացողությանը։ Ես նշել եմ, որ եթե նախկին զինվորականը ունի այդ զգացմունքները, ապա պետք է լռի և խուսափի ծպտուններ հանելուց։
Այս իրադարձությունը տեղի է ունեցել այն պայմաններում, երբ իմ և Մովսես Հակոբյանի միջև հարաբերությունների հետևում կան ինքնահամապատասխան կապեր։ Իրավիճակը բարդանում է նրանով, որ իմ անմիջական ենթական է ԶՈՒ շտաբի ինժեներական զորքերի պետ-վարչության պետ Վահրամ Գրիգորյանը։ Նրա հարազատ մորաքրոջ տղան՝ Արմեն Գրիգորյանը, զբաղեցնում է ԱԽ քարտուղարի պաշտոնը։ Ես անձամբ եմ նշանակել Վահրամ Գրիգորյանին այդ պաշտոնում։
Այսպիսով, իմ հարցումը և հնարավոր արձագանքը դիտարկվում են ոչ միայն որպես անհատական հարաբերությունների հարց, այլև որպես իշխանական կառուցվածքի և ազդեցության արտահայտություն։
