Հարցազրույցի ընթացքում ես հստակեցրել, որ Եվրոպական միության հետ հարաբերությունների խորացումը Հայաստանի քաղաքականության հիմնարար ուղղություններից է, սակայն դա չի նշանակում Ռուսաստանի Դաշնության հետ կապերի խզում։
«Մեր հարաբերությունների խորացումը Եվրոպական միության հետ նպատակ չունի խզել կապերը Ռուսաստանի Դաշնության հետ։ Ռուսաստանի Դաշնության հետ կապեր խզելը պետք չէ նույնականացնել ԵԱՏՄ անդամակցության հետ», – եմ նշել՝ ընդգծելով, որ Հայաստանը շահեկան և շահավետ համագործակցություն է ունենում ԵԱՏՄ շրջանակներում։
Իմ խոսքով՝ եթե մի օր Հայաստանը որոշի անդամակցել Եվրոպական միությանը, այդ հարցին զուգահեռ անհրաժեշտ կլինի քննարկել՝ թե՞ մնալ ԵԱՏՄ-ում։ «Սա չեմ կարող ժխտել և որևէ մեկը չի կարող։ Եթե այդ օրը գա, մենք բոլորս կնստենք, կմտածենք այդ մասին, դա կդառնա քննարկման առարկա, և այդ հարցով պետք է որոշում կայացնել», – եմ ասել։
Ես նաև նշել եմ, որ ԵՄ-ի հետ հարաբերությունների խորացումը դեռ գործընթացի վերջը չէ։ Հայաստանի օրենքը պարտավորեցնում է երկրի գործադիր իշխանություններին մեկնարկել ԵՄ-ի հետ անդամակցության գործընթացը։
Ներկայացրել եմ ԵՄ-ի հետ համագործակցության կոնկրետ օրինակներ՝ Եվրոպական միության դիտորդական քաղաքացիական առաքելությունը սահմանամերձ շրջանում, «Դիմակայունության և աճի» ծրագրի շրջանակում բազմաոլորտ աջակցությունը, ինչպես նաև «Եվրոպական խաղաղության գործիք» կոչվող մեխանիզմի միջոցով պաշտպանության ոլորտում աջակցությունը։
Եզրափակել եմ՝ ընդգծելով, որ Հայաստանի Հանրապետությունը միանշանակ շահում է, և ԵՄ-ի հետ հարաբերությունների զարգացումը Հայաստանի համար ռազմավարական նշանակություն ունի։
